Disciplines ของฟรีไดฟ์

ฟรีไดฟ์มี 8 disciplines อย่างเป็นทางการ บางส่วนวัดความลึก บางส่วนวัดระยะทาง หนึ่งอันวัดว่าคุณสามารถนอนคว่ำหน้าในสระโดยไม่หายใจได้นานแค่ไหน แต่ละอันเป็นการทดสอบร่างกายมนุษย์ที่แตกต่าง และเป็นวิธีที่แตกต่างในการสัมผัสว่าลมหายใจเดียวสามารถทำอะไรได้

Discipline เรือธง อันที่ขึ้นพาดหัวข่าว

คุณลงและขึ้นด้วยพลังของคุณเอง พร้อม monofin ตามเชือกแนวตั้ง เชือกที่หย่อนจากทุ่นที่ผิวน้ำลงไปที่ความลึกเป้าหมาย ใช้เป็นไกด์และจุดอ้างอิงด้านความปลอดภัย «Constant weight» หมายความว่าคุณไม่สามารถปล่อยน้ำหนักระหว่างดำได้ สิ่งที่คุณนำลงไป คุณต้องนำกลับขึ้นมา Monofin ให้แรงขับด้วย dolphin kick เปลี่ยนขาของคุณให้เป็นหน่วยทรงพลังเดียว

CWT สร้างการดำที่ลึกที่สุดในบรรดา discipline ที่นักกีฬากลับด้วยพลังตัวเอง เทคนิคคือความสมดุลของอุทกพลศาสตร์ equalization (เคลียร์หูเมื่อแรงดันรอบเพิ่ม) และความสงบทางจิต ที่ความลึก monofin แทบไม่ขยับ นักดำน้ำสงวนทุกโมเลกุลของออกซิเจน

ต่ำกว่าประมาณ 30 เมตร คุณกลายเป็น negative buoyancy ทะเลดึงคุณลงอย่างแท้จริง นักดำน้ำเรียกสิ่งนี้ว่า «free fall» และเป็นสิ่งที่ใกล้เคียงการบินที่สุดในโลกนี้

กฎเหมือนกับ CWT แต่ใช้ฟินสองข้างแยกแทน monofin เทคนิคการเตะคือ flutter kick มาตรฐานไม่ใช่ dolphin kick

CWTB ใหม่กว่าในฐานะ discipline ทางการ AIDA รับรองในปี 2019 นักดำน้ำหลายคนคิดว่าเป็นธรรมชาติมากกว่า monofin ใกล้กับวิธีที่มนุษย์ว่ายน้ำจริง การแลกเปลี่ยน: bi-fin มีประสิทธิภาพน้อยกว่า monofin ดังนั้นความลึกจึงต่ำกว่าเล็กน้อย

นักดำน้ำบางคนฝึกเฉพาะกับ bi-fin เพราะเทคนิคถ่ายโอนไปยังฟรีไดฟ์เพื่อความบันเทิงได้ดีกว่า คุณไม่ต้องมี monofin เพื่อสนุกกับทะเล

Discipline ที่บริสุทธิ์ที่สุด

ไม่มีฟิน ไม่มี monofin ไม่มีตัวช่วยขับเคลื่อนใดๆ คุณดึงตัวเองลงเชือกด้วยแขน และคุณว่ายกลับขึ้นมาโดยใช้การเตะกบที่ดัดแปลง แค่คุณกับน้ำ ไม่มีอะไรอื่น

CNF ถือเป็น discipline ความลึกที่เรียกร้องทางกายมากที่สุดเพราะไม่มีฟิน ทุกเมตรใช้พลังงานและออกซิเจนมากขึ้น นักกีฬาที่เก่งใน CNF มักมีประสิทธิภาพพิเศษ ไม่ใช่พลัง แต่เป็นความสามารถเกือบเหนือมนุษย์ในการลดการเคลื่อนไหวให้น้อยที่สุด

William Trubridge ฝึกที่ Dean's Blue Hole ในบาฮามาส sinkhole แนวตั้งลึกกว่า 200 เมตร เขามักฝึกคนเดียวกับทีม safety เท่านั้น เพราะ blue hole ห่างไกลจนคู่ฝึกซ้อมประจำหายาก นี่คือเหตุผลที่เขาเป็นผู้สนับสนุนการสร้างชุมชนฟรีไดฟ์อย่างแข็งขัน

คุณดึงตัวเองลงและขึ้นโดยใช้เชือกเท่านั้น ไม่มีฟิน ไม่ว่ายน้ำ แค่มือต่อมือตามเชือกดำน้ำ

FIM มักเป็น discipline ความลึกแรกที่มือใหม่ลองเพราะเทคนิคใช้ง่าย ดึงเชือกเป็นสิ่งที่ใครก็ทำได้ ยังช่วยให้ควบคุมร่างกายได้ดีระหว่าง equalization เพราะมืออยู่ที่เชือกไม่ต้องเตะ

นักดำน้ำ FIM ขั้นสูงพัฒนาจังหวะการดึงที่ลื่นไหล เกือบจะเหมือนสมาธิ การลงดูเหมือนง่ายดาย ไม่ใช่

FIM เป็น discipline ที่นิยมสำหรับฝึกความลึกเพราะช่วยให้นักดำน้ำมุ่งเน้นที่ equalization โดยไม่ต้องกังวลกับเทคนิคฟิน ถ้าหูของคุณเป็น bottleneck (และสำหรับนักดำน้ำส่วนใหญ่ก็เป็น) FIM คือที่ที่คุณฝึกมัน

คุณลงด้วยน้ำหนักหนัก (สเลดหรือแผ่นถ่วง) และขึ้นด้วยพลังของคุณเอง โดยทั่วไปคือดึงเชือกหรือใช้ฟินขึ้น

Variable Weight ช่วยให้ดำได้ลึกกว่า CWT เพราะการลงเป็นแบบเฉื่อย แรงโน้มถ่วงทำงาน แต่การขึ้นยากกว่า เพราะคุณลึกกว่าและใช้ออกซิเจนไปแล้วในขาลง

VWT ไม่แข่งในการแข่งขันชิงแชมป์โลก AIDA แต่ได้รับการยอมรับเป็นหมวดสถิติทางการ

VWT บางครั้งใช้เป็นเครื่องมือฝึกสำหรับความพยายาม No Limits เพราะจำลองการลงลึกโดยไม่มีความซับซ้อนของสเลดเครื่องยนต์

แนวหน้าสุดของความลึกมนุษย์

คุณลงด้วยสเลดถ่วงน้ำหนัก อุปกรณ์ที่ดึงคุณลงตามรางตามเชือกดำน้ำ คุณขึ้นโดยใช้ lift bag (ลูกโป่งสูบลม) หรืออุปกรณ์กลไก ไม่ต้องว่ายในทั้งสองทิศทาง

No Limits คือ discipline ที่สร้างการดำที่ลึกที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษย์ ยังอันตรายที่สุดด้วย เพราะความลึกที่เกี่ยวข้องสร้างความเครียดทางสรีรวิทยาขั้นรุนแรง: nitrogen narcosis ความเสี่ยงความเป็นพิษของออกซิเจน blood shift เกินกว่า discipline อื่น และปัญหา decompression ขณะขึ้น

AIDA ไม่รับรองสถิติ NLT อย่างเป็นทางการอีกต่อไปเนื่องจากปัญหาความปลอดภัย สถิติที่ระบุเป็นเชิงประวัติ

สถิติ 214m ของ Herbert Nitsch ยืนยงตั้งแต่ปี 2007 ในปี 2012 เขาพยายาม 253m และทุกข์ทรมานจาก decompression sickness รุนแรงและ infarction สมองหลายจุดระหว่างขึ้น หมอบอกว่าเขาจะไม่เดินหรือพูดอีก เขาพิสูจน์ว่าพวกเขาผิด และดำน้ำอีกครั้งวันนี้ เครื่องหมาย 214m ยังคงไม่ถูกท้าทาย อาจอยู่ตลอดไป

Discipline ที่ง่ายที่สุดและโหดร้ายที่สุด

ลอยคว่ำหน้าในสระ อย่าหายใจ แค่นั้น

ไม่มีการเคลื่อนไหว ไม่มีสิ่งรบกวน ไม่มีความลึกให้ไปถึง ไม่มีระยะให้ครอบคลุม แค่คุณ ปอดของคุณ และนาฬิกาเดิน Static Apnea คือการกลั้นหายใจบริสุทธิ์ ถอดทุกอย่างออก เป็นการต่อสู้ระหว่างร่างกายของคุณ ที่กรีดร้องเรียกอากาศ และจิตของคุณ ที่รู้ว่าคุณโอเค

การหดเกร็งครั้งแรก (กระบังลมกระตุกเรียกร้องลมหายใจ) เริ่มประมาณ 2-3 นาทีสำหรับคนส่วนใหญ่ นักกีฬาแข่งขันผลักดันผ่าน 8, 9, 10+ นาทีของการหดเกร็ง เกมจิตคือทุกอย่าง

สถิติ STA ของ Natalia Molchanova ยืนยงตั้งแต่ปี 2013 เธอตั้งที่อายุ 51 ไม่มีผู้หญิงคนใดเอาชนะได้กว่าหนึ่งทศวรรษ เพื่อใส่ 9:02 ในมุมมอง คนเฉลี่ยที่ไม่ได้ฝึกหมดสติประมาณ 1:30

ว่ายน้ำให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ใต้น้ำในสระ แนวนอน ด้วยลมหายใจเดียว

มีสามรูปแบบ:

• DYN (Dynamic พร้อมฟิน) monofin dolphin kick
• DNF (Dynamic No Fins) เฉพาะกบ ไม่มีอุปกรณ์
• DYNB (Dynamic Bi-Fins) สองฟิน flutter kick

Dynamic คือเทียบเท่า CWT ในสระ มันคือเรื่องประสิทธิภาพ: คุณไปได้ไกลแค่ไหนด้วยปริมาณออกซิเจนคงที่? ทุกการเคลื่อนไหวที่ไม่จำเป็น ทุกช่วงเวลาตึงเครียด ทุกการเตะที่ไม่สมบูรณ์เสียระยะทาง

นักกีฬา DYN ที่ดีที่สุดว่ายน้ำด้วยความสม่ำเสมอเกือบแบบหุ่นยนต์ Dolphin kick ของพวกเขาเหมือนกันตั้งแต่เมตรแรกถึงสุดท้าย การเลี้ยวที่ผนังลื่นไหล ไม่มีการเคลื่อนไหวที่สูญเปล่า

DYNB (bi-fin): Mateusz Malina 290m+

300 เมตรใต้น้ำด้วยลมหายใจเดียว นั่นคือ 12 รอบสระ 25 เมตร โดยไม่โผล่ขึ้น โดยไม่หายใจ สถิติ discipline ในสระเหนือจริงพอๆ กับสถิติความลึก แค่เห็นภาพยากกว่าเพราะเราทุกคนรู้ว่าสระยาวแค่ไหน